“Dit werk past zó bij je.”
Dat hoorde ik de laatste tijd vaker. En ineens dacht ik: ja… nu snap ik waarom.
In mijn werk in spoor 2 viel het kwartje.
Niet omdat het “nieuw” was. Maar omdat ik ineens zag: dit doe ik eigenlijk al jaren, alleen in een andere vorm.
Als arbeidsdeskundige leerde ik kijken naar:
▪ belasting en belastbaarheid
▪ mogelijkheden in plaats van beperkingen
▪ de match tussen mens en werk
▪ wat iemand wél kan, ook als het ingewikkeld is
Die kennis gebruik ik in ieder spoor 2 traject, dat ik mag begeleiden. Het helpt om realistisch te kijken naar wat past, maar óók om kansen te zien die iemand zelf nog niet ziet. En ook belangrijk, ik ken de wet- en regelgeving als geen ander.
Als coach leerde ik:
▪ luisteren naar wat niet gezegd wordt
▪ omgaan met weerstand en onzekerheid
▪ mensen helpen hun zelfvertrouwen terug te vinden
▪ beweging creëren als iemand vastzit
Een prachtig beroep, maar eerlijk? Ik miste in coaching soms één ding:
niet alleen ruimte geven… maar óók richting.
Niet alleen vragen stellen… maar soms zeggen:
kom op, dit is een helpende volgende stap.
Spoor 2 begeleiding vindt plaats precies op dát snijvlak.
Hier mag ik mijn arbeidsdeskundige kennis én mijn coachervaring samenbrengen. Begeleiden, spiegelen én soms dat zetje geven dat nodig is om weer vooruit te komen.
Het is niet alleen zoeken naar ander werk. Het is iemand begeleiden in een periode waarin identiteit, zekerheid en energie onder druk staan.
En misschien past het daarom zo goed bij mij.
Het gaat niet alleen over werk, het gaat over mensen weer perspectief laten zien.
